Photo

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

Άγιος Ρόναν (St Ronan) του Locronan, ο σιωπηλός, Επίσκοπος στην Ιρλανδία & ερημίτης του Locronan της Γαλλίας, από Ιρλανδία (+6ος αι.) - 1 Ιουνίου



Άγιος Ρόναν (St Ronan) του Locronan, ο σιωπηλός,

Επίσκοπος στην Ιρλανδία & ερημίτης του Locronan της Γαλλίας,

από Ιρλανδία (+6ος αι.)

1 Ιουνίου

Με το όνομα Άγιος Ρόναν (St Ronan) υπάρχουν 12 Ορθόδοξοι Ιρλανδοί Άγιοι οι οποίοι αναφέρονται στο "Μαρτυρολόγιο του Donegal". Ας γνωρίσουμε έναν από αυτούς. Ο Άγιος Ρόναν (St Ronan) του Locronan είναι ένας Ορθόδοξος Κέλτης Άγιος ο οποίος γεννήθηκε στην Ιρλανδία τον 6ο αιώνα. Έγινε Επίσκοπος στην Ιρλανδία και έπειτα έζησε ως προσκυνητής και ερημίτης στη δυτική Βρετάνη της Γαλλίας. Ήταν γιος του Αγίου Berach και ιδρυτής του Locronan της Γαλλίας. Επίσης είναι συνπροστάτης του Quimper της Γαλλίας, μαζί με τον ιδρυτή του Quimper, Άγιο Corentin.

Ο Άγιος Ρόναν (St Ronan) ήταν ένας πολύ μορφωμένος ντόπιος της Ιρλανδίας, του οποίου τα καλά έργα ως Επίσκοπος του έφεραν μεγάλη φήμη στη χώρα του. Ωστόσο, ήθελε να έχει μια στενότερη κοινωνία με το Θεό και έτσι επέλεξε εθελοντική εξορία, σύμφωνα με τη Γένεση 12, 1-3, κόβοντας όλους τους δεσμούς του με την οικογένεια και τη χώρα του και ξεκινώντας ένα ταξίδι στη Βρετάνη της Γαλλίας.

Φτάνοντας στην περιοχή του Léon της Γαλλίας, συνέχισε το ταξίδι του προς το νότο στο βασίλειο της Cornouaille (Λατινική Cornubia) και δημιούργησε ένα ερημητήριο το οποίο έγινε γνωστό ως Locronan, κοντά στο δάσος του Névez.

Εκεί αφιερώθηκε στην προσευχή και στον ασκητικό τρόπο ζωής κάνοντας πλήθος θαυμάτων στην περιοχή προς σωματική και πνευματική σωτηρία των κατοίκων. Με αυτόν τον τρόπο, η παρουσία του έγινε αισθητή στην προσοχή του Gradlon, βασιλιά της Cornouaille.

Ένας τοπικός χωρικός ο οποίος θαύμαζε πολύ τον Άγιο, του πρόσφερε φιλοξενία και τον επισκεπτόταν συχνά στο κελί του, αλλά η Keban η σύζυγος του αγρότη, ζήλευε και άρχισε να συκοφαντεί τον Άγιο με αποτέλεσμα να οδηγηθεί ο Άγιος Ρόναν (St Ronan) στο δικαστήριο.

Κατηγορούσε ανοιχτά τον Άγιο, λέγοντας ότι ήταν ένας μάγος που μπορούσε να μεταμορφωθεί σε άγριο ζώο και ότι, με τη μορφή λύκου, είχε καταβροχθίσει πολλά πρόβατα καθώς και την κόρη της.

Ο Άγιος Ρόναν (St Ronan) τότε τέθηκε σε δοκιμή για να αποδείξει την ιερότητα του. Πρώτον, οι δύο άγριοι σκύλοι του βασιλιά απελευθερώθηκαν πάνω του, αλλά με το σημάδι του Χριστού, ο Άγιος Ρόναν (St Ronan) κατάφερε να τους διώξει. Δεύτερον, του δόθηκε η ευκαιρία να λογοδοτήσει για την εξαφάνιση της κόρης του χωρικού και της Keban. Ο Άγιος αποκάλυψε ότι η Keban είχε κλειδώσει την κόρη της σε ένα τόπο τόσο μικρό, ώστε να πεθάνει, και ονόμασε την ακριβή τοποθεσία. Όταν το κορίτσι βρέθηκε νεκρό, οι ντόπιοι πολίτες επέμειναν στην εκτέλεση της Keban. Ωστόσο, ο Άγιος Ρόναν (St Ronan) προφύλαξε αυτήν, προτιμώντας να ασκήσει Χριστιανική καλοσύνη, και με την προσευχή του έφερε το νεκρό κορίτσι πίσω στη ζωή.

Παρόλα αυτά, ο Άγιος συνέχισε να παρενοχλείται από την κακία της Keban και έφυγε για το μικρό βασίλειο της Domnonia στη βορειοδυτική Βρετάνη, όπου εγκαταστάθηκε κοντά στο Hillion όπου και κοιμήθηκε οσιακά.

Όταν κοιμήθηκε ο Άγιος Ρόναν (St Ronan) προέκυψε μια διαμάχη για το πού να θαφτεί το Ιερό του Λείψανο.  Έτσι έβαλαν το σώμα του μέσα σε ένα καλάθι το οποίο τό έδεσαν σε άγρια ​​βόδια με σκοπό να το θάψουν όπου εκείνα σταματήσουν. Τα βόδια οδήγησαν το σώμα του Αγίου στο δάσος του Névez όπου ασκήτεψε. Την ώρα της ταφής του θεραπεύθηκε το χέρι του βασιλιά της Cornouaille από το Ιερό Λείψανο του Αγίου. Τό έθαψαν με τιμές εκεί και γύρο από τον τάφο του δημιουργήθηκε ο οικισμός του Locronan.

Ύστερα από ένα κύμα εισβολών Βίκινγκ, χτίστηκε ένα νέο εκκλησάκι στην πόλη Quimper (Λατινική Confluentia) όπου τα Ι. Λείψανα του Αγίου μεταφέρθηκαν εκεί.

Η παρουσία των Ι. Λειψάνων του στην πόλη οδήγησαν σε μια σειρά από θαύματα. Θεραπεύονταν πολλοί άρρωστοι στους οποίους ακουμπούσαν οι Κληρικοι της πόλης τα Ι. Λείψανα του Αγίου. Ένας άλλος άνθρωπος απελευθερώθηκε από τη δαιμονική κατοχή και η πόλη γλύτωσε από πυρκαγιά όταν ο Κλήρος χρησιμοποίησε τα Ι. Λείψανα για να αποκρούσει τις φλόγες.

Πηγή: Wikipedia

Μετάφραση & επιμέλεια κειμένου:

http://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

Ορθοδοξία - Coming Home - Orthodoxy

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018

Όσιος Ιλαρίων ο νέος, Ομολογητής, ηγούμενος Μονής Δαλμάτων Κωνσταντινουπόλεως (+845) - 6 Ιουνίου


Όσιος Ιλαρίων ο νέος, Ομολογητής, 

ηγούμενος Μονής Δαλμάτων Κωνσταντινουπόλεως (+845)

6 Ιουνίου

Ο Όσιος Ιλαρίων γεννήθηκε το 775 και καταγόταν από την Καππαδοκία. Οι γονείς του, Πέτρος που ήταν προμηθευτής άρτου των ανακτόρων και Θεοδοσία, ήταν ευσεβείς και ενάρετοι άνθρωποι και γαλούχησαν τον μικρό γιο τους με τα νάματα της ορθόδοξης πίστης. Όταν ενηλικιώθηκε, ποθώντας το δρόμο της αρετής και της άσκησης πήγε στο μοναστήρι της Ξηρονησίας, στην Κωνσταντινούπολη, όπου αφοσιώθηκε ψυχή τε και σώματι στην άσκηση, την αυστηρή νηστεία, τη σιωπή και την μελέτη των Θείων Γραφών.

Αργότερα πήγε στη Μονή Δαλμάτων, όπου και έγινε μεγαλόσχημος. Εκεί παρέμεινε μία δεκαετία σαν κηπουρός και γρήγορα έγινε παράδειγμα άσκησης, ταπεινοφροσύνης και μεγαθυμίας για όλους τους αδελφούς, οι οποίοι παμψηφεί τον ανέδειξαν ηγούμενο της Μονής.

Όταν ξέσπασε η θύελλα της Εικονομαχίας ο αυτοκράτορας Λέων ο Αρμένιος, με τον ασεβή πατριάρχη Θεόδοτο το Μελισσηνό, προσπάθησαν, ανεπιτυχώς, να κάμψουν το αγέρωχο φρόνημα του Οσίου. Εκείνος όρθωσε το πνευματικό του ανάστημα και στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Τότε άρχισε ο απηνής διωγμός του. Επί οκτώ ολόκληρα χρόνια, υπέστη αγόγγυστα και με θαυμαστή καρτερία περιορισμούς σε απομακρυσμένες Μονές, φυλακίσεις, ξυλοδαρμούς και εξορίες.

Άντεξε όμως, όλες τις ταλαιπωρίες «ως καλός στρατιώτης Ιησού Χριστού», ευχαριστώντας και δοξάζοντας τον δωρεοδότη Κύριο, πού τον αξίωσε να μείνει αλύγιστος στις επάλξεις του αγώνα. Μετά το θρίαμβο της Ορθοδοξίας, επέστρεψε στη Μονή του, έζησε τρία ακόμη χρόνια και εκοιμήθη ειρηνικά σε ηλικία 70 ετών, το 845.

Πηγή:

http://www.saint.gr/491/saint.aspx

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

Αγία Κουνέρα (St Cunera) η Πριγκίπισσα & Παρθενομάρτυς του Rhenen της Ολλανδίας, από το York της Αγγλίας (+340) - 12 Ιουνίου & 28 Οκτωβρίου


HEAVEN ON EARTH - ORTHODOXY



Αγία Κουνέρα (St Cunera) η Πριγκίπισσα

& Παρθενομάρτυς του Rhenen της Ολλανδίας,

από το York της Αγγλίας (+340)

12 Ιουνίου & 28 Οκτωβρίου

Η Αγία Κουνέρα (St Cunera) του Rhenen της Ολλανδίας η οποία μαρτύρησε το 340 είναι μία Ορθόδοξη Παρθενομάρτυς και πριγκίπισσα από το York της Αγγλίας.

Όταν η Βρεταννή Αγία Ουρσούλα της Κολωνίας και οι παρθένες της στην Κολωνία της Γερμανίας κατά τον 4ο αιώνα δέχθηκαν επίθεση από τους Ούννους, η Αγία Κουνέρα (St Cunera) σώθηκε από τον Ολλανδό βασιλιά Radboud, ο οποίος την πήρε στο κάστρο του στο Prattenburg στο Rhenen της Ολλανδίας.

Στο Rhenen της Ολλανδίας η Αγία Κουνέρα (St Cunera) έγινε πολύ αγαπητή από το λαό για την καλοσύνη και τη φροντίδα της για τους φτωχούς γύρω από το κάστρο.

Αυτό, όμως, προκάλεσε τη ζήλια της Aldegonde, της συζύγου του βασιλιά Radboud και μία ημέρα που ο βασιλιάς ήταν έξω για κυνήγι, η Aldegonde στραγγάλισε την Αγία Κουνέρα (St Cunera) με το όμορφο μαντίλι που φορούσε το οποίο είχε λάβει από τους γονείς της και την έθαψε κρυφά σε ένα σταύλο.

Ο Θεός αποκάλυψε το έγκλημα με θαύμα και ο βασιλιάς Radboud μεταστράφηκε στο Χριστιανισμό.

Ο Άγιος Βίλλιμπρορντ (St Willibrord) Επίσκοπος Ουτρέχτης της Ολλανδίας (658-739) μετά από περίπου τρεις αιώνες ανακήρυξε επίσημα την Αγία Κουνέρα (St Cunera) ως Αγία και στην πόλη Rhenen της Ολλανδίας έγινε ένα μεγάλο προσκύνημα.

Η Αγία Κουνέρα (St Cunera) είναι η προστάτρια της πόλης Rhenen της Ολλανδίας καθώς και των βοοειδών. Επίσης είναι θαυματουργή θεραπεύτρια των ασθένειων του λαιμού. Η εορτή της είναι στις 12 Ιουνίου.

Πηγή: Wikipedia

Μετάφραση:

http://abelletters.wordpress.com

ABEL LETTERS

Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018

Άγιος Φίλλαν (St Fillan) του Strathfillan της Σκωτίας (+8ος αι.) - 9 Ιανουαρίου, 20 Ιουνίου & Αύγουστος 26


GREAT BRITAIN OF MY HEART



Άγιος Φίλλαν (St Fillan) του Strathfillan της Σκωτίας (+8ος αι.) 

9 Ιανουαρίου, 20 Ιουνίου & Αύγουστος 26

Ο Άγιος Φίλλαν (St Fillan / Foelan) έζησε τον 8o αιώνα. Γεννήθηκε στην Ιρλανδία. Η μητέρα του ήταν η Αγία Κεντιγκέρνα (St Kentigerna) και ο θείος του ο Άγιος Κόμγκαν (St Comgan).

Ο Άγιος Φίλλαν (St Fillan) διαπαιδαγωγήθηκε στο Μοναστήρι Taghmon στο Wexford της Ιρλανδίας από τον Άγιο Φίνταν (St Fintan Munnu). Αργότερα, γύρω στο 717, πήγε μαζί με την μητέρα του και άλλους συγγενείς στην Σκωτία. Εκεί έγινε μοναχός και έζησε ως μοναχός μέχρι το τέλος της ζωής του.

Είναι γνωστό ότι για ένα διάστημα ο Άγιος Φίλλαν (St Fillan) κήρυξε το Ευαγγέλιο μαζί με την Αγία Κεντιγκέρνα (St Kentigerna) και τον Άγιο Κόμγκαν (St Comgan) και έπειτα αποσύρθηκε προκειμένου να ζήσει σαν ερημίτης μέσα σε μία σπηλιά εκεί όπου βρίσκεται σήμερα το χωριό Pittenweem (που σημαίνει ο τόπος της σπηλιάς) στην κομητεία της Fife.
Αυτό το χωριό επρόκειτο να γίνει ένα από τα ποιο σημαντικά μέρη όπου τιμούσαν τον Άγιο.

Με τον καιρό ο Άγιος Φίλλαν (St Fillan) έγινε ηγούμενος ενός μοναστηριού στην περιοχή Fife αλλά μετά από πολλά χρόνια εγκατέλειψε την θέση του ηγουμένου και πήγε στην περιοχή Glendochart, στο Perthshire της Σκωτίας, όπου έζησε μόνος με προσευχή και έπειτα έχτισε εκεί και μία εκκλησία. Σήμερα πολλές εκκλησίες και πολλά μέρη στο Glendochart φέρουν το όνομα του Αγίου.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του ο Άγιος Φίλλαν (St Fillan) θεράπευσε πολλούς ανθρώπους οι οποίοι τον επισκέπτονταν για να τους δώσει πνευματικές συμβουλές. Ο Άγιος έκανε πολλά θαύματα.

Κάποτε, όταν ήταν ηγούμενος, ένας λύκος έφαγε ένα από τα βόδια του την ώρα που ο Άγιος εργαζόταν στα χωράφια. Ο ηγούμενος διέταξε τον λύκο να οργώσει το χωράφι παίρνοντας τη θέση του βοδιού που είχε φάει. Ο άγριος λύκος υπάκουσε τον Άγιο και αμέσως ολοκλήρωσε την εργασία που του έβαλε ο Άγιος σαν μετάνοια για την πράξη του.

Ο Άγιος Φίλλαν (St Fillan) κοιμήθηκε και θάφτηκε στο Strathfillan, στον τόπο όπου τον τιμούν περισσότερο. Πιθανόν να έχτισε μία εκκλησία ή ένα μοναστήρι σε αυτή την περιοχή και κήρυξε στους ντόπιους Πίκτους. Η σπηλιά το Αγίου Φίλλαν (St Fillan) στο Pittenweem υπάρχει μέχρι και σήμερα. Μετά τον θάνατο του η σπηλιά έγινε ένας προορισμός για πολλούς προσκυνητές και ένα Ιερό Πηγάδι με ιαματικές ικανότητες υπήρχε κοντά στη σπηλιά για πολλά χρόνια. Για πολλά χρόνια η σπηλιά του Αγίου ξεχάστηκε. Γύρω στο 1900,  ένα άλογο που βοσκούσε κοντά στην αυλή μια εκκλησίας στην περιοχή έπεσε μέσα σε μία μεγάλη τρύπα.

Όταν καθάρισαν την τρύπα ανακάλυψαν πως εκεί μέσα ήταν το κελί του Αγίου που είχε εγκαταλειφτεί χρόνια πριν. Πολλές πέτρες οι οποίες είχαν ιαματικές ικανότητες χάρη στις προσευχές του Αγίου Φίλλαν (St Fillan)  ανακαλύφθηκαν στην σπηλιά μαζί με ένα μέρος του πηγαδιού.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr/2017/04/fillan-strathfillan.html

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΕΛΤΙΚΗ & ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

Άγιος ιερομάρτυς Ποθεινός (Φωτεινός) 1ος Επίσκοπος Lyons Γαλλίας & οἱ μετ᾽ αυτού Άγιοι 48 Μάρτυρες στη Lyons Γαλλίας (21/4, 22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)

http://franceofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στη Γαλλία




Ἅγιος ἱερομάρτυς Ποθεινός (Φωτεινός)

1ος Ἐπίσκοπος Lyons Γαλλίας καί οἱ μετ᾽ αὐτοῦ Άγιοι 48 Μάρτυρες στή Lyons Γαλλίας 

(21/4, 22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)




Ἅγιος Ἀλέξανδρος ὁ νεοβαπτιστής/νεοφώτιστος, ἀνάργυρος ἰατρός, μάρτυς, ἀπό τούς 48 μάρτυρες στή Lyons Γαλλίας, ἀπό Ἑλλάδα (21/4, 22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)

Ἅγιος Ἄτταλος μάρτυς, ἀπό τούς 48 μάρτυρες στή Lyons Γαλλίας (21/4, 22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)

Ἁγία Βιβλίς ἁγία μάρτυς, ἀπό τούς 48 μάρτυρες στή Lyons Γαλλίας (21/4, 22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)

Ἅγιος Ματοῦρος μάρτυς, ἀπό τούς 48 μάρτυρες στή Lyons Γαλλίας (21/4, 22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)

Ἅγιος Ποντικός 15χρονος παιδομάρτυς, ἀπό τούς 48 μάρτυρες στή Lyons Γαλλίας (21/4, 22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)

Ἅγιος Σάκτος μάρτυς, ἀπό τούς 48 μάρτυρες στή Lyons Γαλλίας (21/4, 22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)

Ἅγιος Ἐπάγαθος μάρτυς, ἀπό τούς 48 μάρτυρες στή Lyons Γαλλίας (21/4, 22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)

Ἅγιος Ἐπιπόδιος μάρτυς, ἀπό τούς 48 μάρτυρες στή Lyons Γαλλίας (21/4, 22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)

Ἁγία Βλανδίνη ἡ δούλη καί ἀνάργυρος ἰατρός, μάρτυς, ἀπό τούς 48 μάρτυρες στή Lyons Γαλλίας (21/4, 22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)

Ἅγιος Βίττιος/Ἐπάγαθος μάρτυς, ἀπό τούς 48 μάρτυρες στή Lyons Γαλλίας (21/4, 22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)

Ἅγιος Ἀλκιβιάδης μάρτυς, ἀπό τούς 48 μάρτυρες στή Lyons Γαλλίας (21/4, 22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)

Χαιρετισμοί στόν Ὀσιο Λιβελλίνο τόν ἐλεήμονα,
ἐρημίτη καί ὁμολογητή στή Νήσο Bardsey Οὐαλλίας (7/4, +7ος αἰ.)
καί στόν Ἅγ. Ἀλέξανδρο τόν νεοφώτιστο, ἀνάργυρο ἰατρό
καί μάρτυρα στή Lyons Γαλλίας, ἀπό Ἑλλάδα,
ἀπ’ τούς 48 Μάρτυρες τῆς Lyons Γαλλίας
(22/4, 24/4, 2/6, 15/6, 25/7, 16/8 καί 23/8, +177)

Χαῖρε, ὅσιε Λιβελλίνε
τῆς Νήσου Bardsey Οὐαλλίας

Χαῖρε, ἅγιε Ἀλέξανδρε νεοφώτιστε καύχημα
τῆς Ἐλλάδος καί μάρτυρα τῆς Lyons Γαλλίας

Χαῖρε, ὅσιε Λιβελλίνε πρωϊνή δροσιά τῆς καρδιᾶς μας
Χαῖρε, ὅτι οἱ πρεσβεῖες σου εἶναι ποτιστική βροχή γιά τήν ψυχή μας

Χαῖρε, ἅγιε μάρτυρα Ἀλέξανδρε βάλσαμο τῆς καρδιᾶς μας
Χαῖρε, ὅτι τό Μαρτύριο σου ἔγινε περίθαλψι κάθε πονεμένου

Χαῖρε, Λιβελλίνε ὅτι οἱ ἀρετές σου μοιάζουν
μέ τά νησάκια τῶν Βρεταννικῶν Νήσων

Χαῖρε, Ἀλέξανδρε ἀνάργυρε ἰατρέ καί
προστάτη τῶν νεοφωτίστων

Χαίρετε, Ἅγιοι Λιβελλίνε καί Ἀλέξανδρε!

Ἀπό την Ποιητική Συλλογή

"Ζωγραφίζοντας Φύλλα"


Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης

Κατά τους διωγμούς του Μάρκου Αυρηλίου (177), όταν οι ειδωλολάτρες θεώρησαν ότι όλοι οι χριστιανοί της Λυών είχαν εξαλειφθεί μετά το μαρτύριο του Αγίου Ποθεινού και των συν αυτώ (τιμώνται 2 Ιουνίου), ο Αλέξανδρος και ο Επιπόδιος, οι οποίοι από παιδικής ηλικίας συνδέονταν με στενή πνευματική φιλία, διέφυγαν από την πόλη και βρήκαν καταφύγιο στα περίχωρα, στο σπίτι μιας χριστιανής χήρας. Τους ανακάλυψαν όμως και τους έριξαν στην φυλακή, εν αναμονή της ανάκρισής τους.

Όταν οι δύο νέοι διακήρυξαν ότι είναι χριστιανοί, το πλήθος κραύγασε και ο δικαστής κατελήφθη από έξαλλη μανία διαπιστώνοντας ότι όλο το αίμα που είχε χυθεί δεν είχε κατορθώσει να εξαλείψει τους μαθητές του Χριστού, και έτσι διέταξε να φυλακίσουν χωριστά τον έναν από τον άλλο και να υποβάλουν τον Επιπόδιο σε βασανιστήρια.

Στις κολακείες με τις οποίες προσπάθησε ο δικαστής να κάμψει το φρόνημα του Επιποδίου, ο μάρτυς απάντησε: «Η ζωή που μου προτείνεις είναι για εμένα θάνατος αιώνιος, και ο θάνατος με τον οποίο με απειλείς δεν είναι παρά μετάβαση στην ζωή την ατελεύτητη! Όταν διατάξεις να θανατωθούμε, τα βασανιστήριά σας θα μας επιτρέψουν να περάσουμε από τον χρόνο στην αιωνιότητα, από τα δεινά του θνητού βίου στην μακαριότητα της αθανάτου ζωής».

Ο δικαστής χτύπησε άγρια το στόμα που πρόφερε αυτά τα λόγια και διέταξε να κρεμάσουν τον Επιπόδιο σε ικρίωμα και να γδάρουν οι δήμιοι τις σάρκες του με σιδερένια άγκιστρα. Διψασμένος για αίμα, ο λαός εξεγέρθηκε απαιτώντας να του παραδώσουν τον χριστιανό αυτόν, ώστε ο δικαστής, φοβούμενος αναταραχή, διέταξε να αποκεφαλίσουν χωρίς χρονοτριβή τον Επιπόδιο.

Την επομένη διέταξε να παρουσιαστεί ο Αλέξανδρος και επιχείρησε να τον εκφοβίσει, υπενθυμίζοντάς του τα βασανιστήρια που επιφυλάσσονται στους μάρτυρες. Ο Αλέξανδρος αποκρίθηκε: «Νομίζεις οτι θα με κάνεις να φοβηθώ με την υπενθύμιση των μαρτυρίων; Να ξέρεις ότι απλώς συδαυλίζεις τον πόθο μου να τα ακολουθήσω. Το όνομα Χριστιανός που προσπαθείς να εξαλείψεις, θα λάμψει τότε ακόμη περισσότερο!». Ο δικαστής διέταξε να τον ξυλοκοπήσουν ανελέητα τρεις δήμιοι, και όταν έχασε κάθε ελπίδα ότι θα μπορούσε να κάμψει το φρόνημα του Αγίου, διέταξε να τον σταυρώσουν.

Ευσεβείς χριστιανοί ήλθαν αργότερα, πήραν τα σώματα των δύο μαρτύρων και τα έκρυψαν σε σπήλαιο, στα περίχωρα της Λυών, το οποίο κατέστγ ονομαστό εξαιτίας των θαυμάτων που επιτελούνταν.

Από το Βιβλίο: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου. Απρίλιος. Εκδόσεις Ορμύλια

Πηγή:

https://plus.google.com/u/0/communities/114191249873208593018

Άγιοι... Οι Καλύτεροί μας Φίλοι

Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018

Άγιος Μιχαήλ Πακνανάς ο κηπουρός, Νεομάρτυς στην Αθήνα (+1771) - 30 Ιουνίου & 9 Ιουλίου




Άγιος Μιχαήλ Πακνανάς ο κηπουρός, Νεομάρτυς στην Αθήνα (+1771)

30 Ιουνίου & 9 Ιουλίου

Μέσα στη μακρόχρονη χριστιανική ιστορία της περιωνύμου και αγιοτόκου πόλεως των Αθηνών έζησαν αγιασμένες μορφές, οι οποίες διακρίθηκαν για το αγωνιστικό τους φρόνημα και την ακλόνητη πίστη τους στον Σωτήρα Χριστό.
Ακόμα και κατά τη σκοτεινή περίοδο της Τουρκοκρατίας υπήρξαν φωτεινά παραδείγματα νεομαρτύρων που αποδεικνύουν περίτρανα ότι ο Χριστός ζει και βασιλεύει σε όλους τους αιώνες, ακόμα και σε εποχές που ασθένησε η πίστη και λιγόστεψε η ελπίδα. Ανάμεσα στους νεαρούς αθλητές της πίστεως που έζησαν και μαρτύρησαν μέσα στη ζοφώδη περίοδο της Τουρκοκρατίας, συγκαταλέγεται και ένας αγράμματος, αλλά ευσεβής Αθηναίος κηπουρός, ο Άγιος ένδοξος νεομάρτυς Μιχαήλ ο Πακνανάς ή και Μπακνανάς επονομαζόμενος, ο δι’ αποκεφαλισμού μαρτυρικώς τελειωθείς στους στύλους του Ολυμπίου Διός στις 9 Ιουλίου 1771.

Ο νεαρός και λαμπρός αυτός αθλητής της πίστεως, ο οποίος συναριθμήθη στην ευλογημένη χορεία των αθλοφόρων ομολογητών και μαρτύρων του ονόματος του Κυρίου, γεννήθηκε το 1753 στην Αθήνα και συγκεκριμένα στην ιστορική συνοικία της Βλασσαρούς που βρίσκεται στον χώρο της Αρχαίας Αγοράς των Αθηνών. Οι γονείς του ήταν φτωχοί, αλλά ιδιαίτερα ευσεβείς, κατοικούσε δε σ’ ένα μικρό σπίτι επί της οδού Αστεροσκοπείου, το οποίο συνόρευε στη βόρεια πλευρά του με τον περίφημο βυζαντινό ναό των Αγίων Αποστόλων του Σολάκη που σώζεται μέχρι σήμερα στον χώρο της Αρχαίας Αγοράς. Η μεγάλη ανέχεια των γονέων του δεν του έδωσε την ευκαιρία να μορφωθεί, γι’ αυτό και παρέμεινε αγράμματος. Ήταν όμως απλοϊκός στη συμπεριφορά του και διέθετε μεγάλη πίστη στον Ιησού Χριστό, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τους τακτικούς εκκλησιασμούς του στον ιστορικό Ιερό Ναό της Παναγίας Βλασσαρούς, ο οποίος χρονολογούνταν από τον 17ο αιώνα, αλλά δυστυχώς κατεδαφίσθηκε το 1937 κατά τη διάρκεια των ανασκαφών της Αμερικανικής Αρχαιολογικής Σχολής στον χώρο της Αρχαίας Αγοράς. Μάλιστα από τον ναό αυτό πήρε τη προσωνυμία «Βλασσαρού» η ομώνυμη ιστορική αθηναϊκή συνοικία, στην οποία κατοικούσε ο ευσεβής και ενάρετος Μιχαήλ.

Όταν άρχισε ο Μιχαήλ να μεγαλώνει, ο πατέρας του, ο οποίος ονομαζόταν Αντώνιος, τον πήρε κοντά του στους κήπους, όπου εργαζόταν, για να τον βοηθά. Έτσι ο αγράμματος, αλλά ευσεβής Μιχαήλ έγινε κηπουρός. Είχε μάλιστα και ένα γαϊδουράκι, με το οποίο μετέφερε και πουλούσε διάφορα αγροτικά προϊόντα στα χωριά που βρίσκονταν γύρω από την Αθήνα. Μία ημέρα και ενώ επέστρεφε από τη συνηθισμένη του διαδρομή, σταμάτησε σε μία βρύση για να ξαποστάσει και να πιει νερό. Εκεί συνελήφθη από τους Τούρκους με την ανυπόστατη κατηγορία ότι δήθεν μετέφερε πυρίτιδα για να ενισχύσει τους υποκινούμενους από τους Ρώσους αρματωμένους Έλληνες στα γύρω χωριά και στη Σαλαμίνα και μάλιστα σε

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

Άγιος Ιουστίνος ο φιλόσοφος & απολογητής, μάρτυς στη Ρώμη, από Νεάπολη Παλαιστίνης & οι 6 μαθητές του Ευέλπιστος, Ιέραξ, Ιουστίνος, Ιούστος, Λιβεριανός, Παίωνας, Χαρίτων & Χαρίτω η παρθένος, μάρτυρες στη Ρώμη (+165) - 1 Ιουνίου


ORTHODOXY IS LOVE



Άγιος Ιουστίνος ο φιλόσοφος & απολογητής, 

μάρτυς στή Ρώμη, από Νεάπολη (σημ. Nablus) Παλαιστίνης 

& οι 6 μαθητές του Ευέλπιστος, Ιέραξ, Ιουστίνος, Ιούστος, Λιβεριανός, 

Παίωνας, Χαρίτων & Χαρίτω η παρθένος, 

μάρτυρες στή Ρώμη (+165)

1 Ιουνίου

Ο Άγιος Ιουστίνος γεννήθηκε στη Φλαβία Νεάπολη της Παλαιστινιακής Σαμάρειας, μιας πόλης κτισμένη πάνω στα ερείπια της πόλης Συχέμ (σήμερα Ναμπλούς), περί το 100 με 110 μ.Χ.. Ήταν γιος του Πρίσκου και εγγονός του Βακχείου και παρά το λατινικό του όνομα ήταν Ελληνικής καταγωγής. Οι γονείς του ήταν ειδωλολάτρες, όπως και ο ίδιος πριν μεταστραφεί στο Χριστιανισμό. Φρόντισαν ώστε ο Ιουστίνος να λάβει εξαιρετική θεολογική αλλά και φιλοσοφική μόρφωση, η οποία ωστόσο δεν ήταν αρκετή για να δώσει απάντηση στα ερωτήματα που έθετε η ανήσυχη ψυχή του.

Κατά τα νεανικά του χρόνια προσελκύστηκε στη φιλοσοφία. Σύμφωνα με τον ίδιο, περιήρχετο εν μέσω πολλών διδασκάλων, αλλά στην αναζήτησή του αυτή περιέπεσε σε πολλές απογοητεύσεις. Χαρακτηριστικό είναι πως είχε απορρίψει την πιθανότητα να παραστεί σε μαθήματα της Στοάς, διότι ταύτιζαν το λόγο του Σύμπαντος με το Θεό μη έχοντας ουσιαστική θεολογία, τη σχολή του Περιπάτου διότι του ζητούσαν χρήματα κάτι που το θεωρούσε αναξιοπρεπές για ένα φιλόσοφο, αλλά είχε απορριφθεί και από τον πυθαγόρειο διδάσκαλο, διότι δεν είχε παρακολουθήσει προτέρως μαθήματα μουσικής, αστρονομίας και γεωμετρίας που ήταν απαραίτητα για την απαλλαγή της ψυχής από τα κοσμικά και την προετοιμασία της για τα νοητά. Την εποχή εκείνη όμως έγινε δεκτός από τον Πλατωνικό διδάσκαλο όπου γοητεύτηκε από τη θεωρία των ιδεών. Τα μαθήματα αυτά τα παρακολούθησε πιθανό στην Αθήνα, αλλά δεν αποκλείεται και η Καισάρεια της Παλαιστίνης.

Η μεταστροφή του στο χριστιανισμό έγινε περίπου την ίδια εποχή, πιθανώς στην Αίγυπτο. Ο Θεός βλέποντας την αγνότητα και την ειλικρινή πρόθεση των αναζητήσεών του, ανταποκρίθηκε θαυμαστά. Κάποια ημέρα, περίπου το 135 μ.Χ., πού ο Ιουστίνος βάδιζε κοντά στη θάλασσα, συνάντησε κάποιο γέροντα, ο οποίος ήταν βαθύτατα καταρτισμένος στις αλήθειες των Θείων Γραφών, ο οποίος μετά από διάλογο δίδαξε στον Ιουστίνο τη χριστιανική διδασκαλία. Ο γέροντας χρησιμοποιώντας τη μαιευτική σωκρατική μέθοδο, του αναίρεσε τις πλατωνικές δοξασίες περί αθανασίας της ψυχής και μετεμψύχωσης, τονίζοντάς του τη σημασία των προφητών που ήσαν οι μόνοι που είδαν το Θεό. Ο ίδιος τον προέτρεψε να διαβάσει την Αγία Γραφή και δεν επανεμφανίστηκε ποτέ.

Ο Ιουστίνος εδώ μας αποκαλύπτει πως είχε από καιρό συμπαθήσει το Χριστιανισμό, από την καρτερία και τη αφοβία την οποία επεδείκνυαν οι πιστοί ενώπιον του μαρτυρίου και του θανάτου. Λίγο αργότερα ο φιλόσοφος Ιουστίνος συνάντησε τον Τρύφωνα.

Περί το 136 μ.Χ. ο Ιουστίνος μετέβη στη Ρώμη, όπου με εξαίρεση ένα μικρό χρονικό διάστημα το οποίο αυτοεξορίστηκε λόγω του φόβου εκδιώξεώς του, έμεινε μέχρι και το μαρτύριό του. Στη Ρώμη άνοιξε φιλοσοφική σχολή, πιθανότατα στο σπίτι κάποιου Μαρτίνου και επεδίωξε την υποκατάσταση των φιλοσοφικών συστημάτων δια της μόνης και ασφαλούς φιλοσοφίας του Χριστιανισμού. Η σχολή του μάλιστα ήταν συνάμα και ναός όπου τελούνταν λατρευτικές πράξεις. Οι μαθητές του, όπως συνάγεται από τη διασωθείσα γραμματεία, δεν ήσαν λίγοι και ανάμεσά τους βρίσκονταν κυρίως Ασιανοί και Φρύγες, μεταξύ αυτών ήταν ο Τατιανός ο Σύρος, ίσως και ο Ειρηναίος Λουγδούνου.

Όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αντωνίνος Πίος, ο Ιουστίνος παρέδωσε στον αυτοκράτορα απολογία, στην οποία εξέθετε τις βασικές διδασκαλίες του Χριστιανισμού και αναιρούσε όλες τις εναντίον των Χριστιανών κατηγορίες και αποδείκνυε την πλάνη των ειδώλων, χρησιμοποιώντας επιχειρήματα από την Αγία Γραφή. Δια την ενέργειά του αυτή, εκλήθη και Απολογητής.

Το διδακτικό του έργο πολλές φορές διακόπτετο λόγω των επεμβάσεων των κρατικών αρχών, ιδίως από τις καταγγελίες των κυνικών και των Γνωστικών, ενώ η στάση της Αυτοκρατορικής αρχής μετά το 160 μ.Χ. και την ανάληψη του Μάρκου Αυρηλίου, έγινε αρκετά σκληρότερη. Την ίδια εποχή αυτοεξορίζεται λόγω καταγγελίας του φιλοσόφου Κρήσκεντος, ο οποίος υπήρξε διδάσκαλος του Αυρήλιου, ο οποίος έβλεπε τους μαθητές του να μειώνονται, αλλά και εξ αιτίας του ελέγχου που συχνά του ασκούσε. Κατά την επιστροφή του οι φόβοι του επαληθεύτηκαν, όταν τελικά επί έπαρχου Ιουνίου Ρούστικου (163-167 μ.Χ.), συνελήφθη και αφού υπέστη διάφορα βασανιστήρια, αποκεφαλίστηκε το 165 μ.Χ. μαζί με ομάδα μαθητών του, γεγονός που διασώζεται και σε επίσημο δικαστικό έγγραφο της εποχής. Η μνήμη του εορτάζεται την 1η Ιουνίου.